ًَََ

باران٬

شیشه ی پنجره را باران شست.

از دل من اما ٬

چه کسی نقش تو را خواهد شست؟

آسمان سربی رنگ٬

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ.

می پرد مرغ نگاهم تا دور٬

وای ٬باران ٬

باران٬

پر مرغان نگاهم را شست.

.............................................................................

خواب رؤیای فراموشیهاست!

خواب را دریابم٬

که در آن دولت خاموشیهاست.

من شکوفایی گل های امیدم را در رؤیاها می بینم٬

و ندایی که به من می گوید :

«گرچه شب تاریک است

دل قوی دار ٬

سحر نزدیک است

حمید مصدق